.jpg)
20/4/13
Έναρξη λειτουργίας της Λέσχης Εργαζομένων & Ανέργων Θεσσαλονίκης!
Η Κ.Ε.Χ.Α. στεγάζεται στη Λέσχη Εργαζομένων & Ανέργων Θεσσαλονίκης, Φιλίππου 56.
Συνέλευση κάθε δεύτερη Κυριακή στις 15.00.
Ακολουθεί η ανακοίνωση για το άνοιγμα καθώς και το ιδρυτικό κείμενο της Λέσχης:
Ένας κοινωνικός χώρος, όπου κάθε πλευρά του μαχητικού εργατικού αγώνα θα
είναι ευπρόσδεκτη. Τη "δική μας" γωνιά, αφιερωμένη στους εργαζόμενους και τους άνεργους που σχεδιάζουν, συζητούν, οργανώνονται και αγωνίζονται μακριά και έξω από τα πολύχρωμα πλοκάμια των αφεντικών, του κράτους και της συνδικαλιστικής γραφειοκρατείας.
Ένας χώρος για το μαχητικό και ανυπόταχτο εργατικό κίνημα.
Ένα χώρος για τη τη τάξη μας, τις ανάγκες και τα συμφέροντα της.
Ξεκινάμε το Σάββατο 27.04 από τις 21.00
με ζωντανή μουσική - αφιέρωμα στο Πολιτικό Τραγούδι!
ακολουθεί το ιδρυτικό κείμενο της Λέσχης:
Όταν οι προλετάριοι συζητούν, ο κόσμος τρέμει συθέμελα...
Στον καιρό της πιο ακραίας υποτίμησης της εργασίας και των ζωών μας, υπάρχουν γωνιές που αναγεννιέται η αντίσταση και η ανάγκη για τον αγώνα.
Από τη συναδελφική κουβέντα κάτω από τη μύτη του αφεντικού στη δουλειά, μέχρι τις πιο ολοκληρωμένες συναντήσεις και εκφράσεις της εργατικής αλληλεγγύης στο δρόμο, ο εργατικός αγώνας για ζωή, ψάχνει, κάθε μέρα, μονοπάτια να εκφραστεί και να αναπνεύσει.
Συναισθανόμενοι αυτήν την ανάγκη, που είναι και δική μας αγωνία, εργαζόμενοι και άνεργοι της Θεσσαλονίκης, αποφασίσαμε να ιδρύσουμε έναν κοινωνικό χώρο, όπου κάθε πλευρά του μαχητικού εργατικού αγώνα θα είναι ευπρόσδεκτη. Τη "δική μας" γωνιά, αφιερωμένη στους εργαζόμενους και τους άνεργους που σχεδιάζουν, συζητούν, οργανώνονται και αγωνίζονται μακριά και έξω από τα πολύχρωμα πλοκάμια των αφεντικών, του κράτους και της συνδικαλιστικής γραφειοκρατείας. Ένα χώρο για το μαχητικό και ανυπόταχτο εργατικό κίνημα. Ένα χώρο για τη τη τάξη μας, τις ανάγκες και τα συμφέροντα της.
Σήμερα συστεγαζόμαστε εδώ συλλογικότητες*, που διατηρώντας η κάθε μία την αυτονομία της, συνεισφέρουμε από κοινού στην ίδρυση της "Λέσχης Εργαζομένων & Ανέργων Θεσσαλονίκης". Καλούμε κάθε εργαζόμενο ή άνεργο της πόλης, σωματείο ή εργατική συλλογικότητα ή ομάδα, που θέλει να οργανώσει από μια απλή συζήτηση, μέχρι μια εκδήλωση, μια συνέλευση, μια βραδιά, ή μια προβολή, ή ακόμη και να συστεγαστεί σε μόνιμη βάση, να έρθει στη πόρτα της "Λέσχης" που θα είναι γι΄αυτούς πάντα ανοιχτή.
Η Λέσχη Εργαζομένων & Ανέργων Θεσσαλονίκης λειτουργεί στη Φιλίππου 56, στο κέντρο της πόλης.
Διαχειριστική συνέλευση κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα
Ηλεκτρονική διεύθυνση ergatiki.leshi@
* Συλλογικότητες που συστεγάζονται στη Λέσχη (αλφαβητικά):
Αναρχοσυνδικαλιστική πρωτοβουλία "Ροσινάντε"
Ελευθεριακή Πρωτοβουλία
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ)
Κίνηση Εργατικής Χειραφέτησης & Αυτοοργάνωσης (ΚΕΧΑ)
Συνεργατικές εκδόσεις "Κουρσαλ"
Κάλεσμα σε σύσκεψη για την απεργία της 1 Μάη, Τρίτη 23/4 18.00 ΕΚΘ
Μας κήρυξαν τον πόλεμο...
Η διαρκής υποτίμηση των ζωών μας συνεχίζεται. Ο εξευτελισμός της αξίας της εργατικής δύναμης, ακόμη και της ζωής των εργαζομένων εμφανίζεται ανάγλυφος , μεγαλώνοντας κάθε μέρα. Η κοινωνική ζούγκλα που ζούμε επιβάλλει:
Δολοφονικές απόπειρες στις φυτείες της δουλείας εναντίων μεταναστών-εργατών, με στόχο τους την "ανάπτυξη".Δραστικές και αυτόματες μειώσεις στον βασικό μισθό και επιμήκυνση του χρόνου εργασίας για τους "τυχερούς" που δουλεύουν ακόμη, με στόχο τους την "ανάπτυξη". Στρατόπεδα συγκέντρωσης σήμερα για τους μετανάστες και τους τοξικομανείς, αύριο για όλους τους ανυπότακτους ανθρώπους, με στόχο τους την "ανάπτυξη". Ανεργία για τη πλειοψηφία της νεολαίας, με στόχο τους την "ανάπτυξη". Εξώσεις και κοψίματα του ρεύματος στους φτωχούς, με στόχο τους την "ανάπτυξη". Λεηλασία των φυσικών πόρων από μια ντουζίνα μεγαλοεργολάβους και πολυεθνικές με στόχο τους την "ανάπτυξη". Καταστολή σε κάθε ανεξάρτητη φωνή, από τις καταλήψεις μέχρι και το ιντυμίντια, με στόχο τους την "ανάπτυξη". Φυλακίσεις και διώξεις σε όποιον αμφισβητεί το δόγμα τους, με στόχο τους την "ανάπτυξη". Μαφίες και αστυνομοκρατία σε κάθε γειτονιά, με στόχο τους την "ανάπτυξη".
Φαίνεται πως η "ανάπτυξη" που μας υπόσχονται, περνάει πάνω από τα εκατοντάδες πτώματα από τη φτώχια, τις αρρώστιες και τη καταστροφή που αφήνει πίσω της η κρίση.
Φαίνεται πως η "ανάπτυξη" της οικονομίας τους δεν είναι τίποτε άλλο από την ανάπτυξη των κερδών μιας χούφτας εταιρειών, ελληνικών και ξένων, τραπεζών, βιομηχάνων και τσιφλικάδων.
Φαίνεται πως η "ανάπτυξη" τους είναι το διάγγελμα πολέμου προς την εργατική τάξη, και τους εξαθλιωμένους αυτής της χώρας.
Η ανάπτυξη τους, τα κέρδη τους, τα συμφέροντα τους είναι η καταστροφή μας!
Πολέμα τους κι εσύ...
Σήμερα βρισκόμαστε στη καρδιά της πιο μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών. Όλες οι αυταπάτες για τη πρόοδο και την εξέλιξη μέσα από ένα σύστημα που μόνη του αξία είναι το κέρδος, καταρρέουν. Σήμερα είναι που πρέπει να χτίσουμε στα συντρίμμια της ήδη ρημαγμένης κοινωνίας. Να οικοδομήσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης και αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς. Να πάρουμε πίσω τα κλεμμένα από το μισθό και το χρόνο εργασίας. Να οικοδομήσουμε σωματεία βάσης που αγωνίζονται πραγματικά για τα συμφέροντα των εργατών. Να οικοδομήσουμε ένα πραγματικά ανεξάρτητο εργατικό κέντρο αγώνα. Να στηρίξουμε τους ζωντανούς εργατικούς αγώνες πόλης μας, από τη ΒΙΟΜΕ μέχρι τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους στον επισιτισμό και την υγεία. Να αγωνιστούμε από κοινού με τους μετανάστες εργάτες που είναι μια εικόνα από το μέλλον των ντόπιων εργατών. Να πάρουμε στα χέρια μας, με αυτοδιαχείριση, τη παραγωγή, να προωθήσουμε την ανάγκη για δικτύωση και συνεργασία, μέσα από διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας.Τα μέσα παραγωγής στα χέρια μας, για την αυτοδιαχείριση από τους παραγωγούς του πλούτου κάθε πλευράς της οικονομίας. Να ζήσουμε τώρα αλλιώς. Να ξεκινήσουμε το χτίσιμο μιας νέας ζωής. Αυτό είναι για μας ο αγώνας.
Για να χτίσουμε όμως, πρέπει παράλληλα να γκρεμίσουμε. Να γκρεμίσουμε το σάπιο οικοδόμημα των κυβερνήσεων, του κράτους και της ΕΕ, που μας έφερε μέχρι εδώ και μας βουτάει ακόμη παρακάτω. Να γκρεμίσουμε τους κρατικούς συνεργάτες συνδικαλιστές των αφεντικών των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Να γκρεμίσουμε την τρομοκρατία των αφεντικών, τον ατομισμό και τη ρουφιανιά, τα διαχωριστικά που βάζουν μεταξύ μας, τον σύγχρονο κοινωνικό φασισμό. Να απαντήσουμε στους φασίστες πολιτικά και κινηματικά, στον δρόμο και στις γειτονιές, στα σχολεία και στους χώρους εργασίας, ώσπου να μην μείνει κανένας χώρος ελεύθερος για τους εχθρούς της ελευθερίας. Να αντισταθούμε και να πολεμήσουμε. Αυτό είναι για μας ο αγώνας.
Η ιστορία της τάξης μας είναι γεμάτη από στιγμές που δείξαμε τα δόντια μας στ' αφεντικά. Που κερδίσαμε σημαντικές μάχες.
Που κάναμε βήματα μπροστά κι αφήσαμε τον βούρκο της απογοήτευσης πίσω μας.
Που κάναμε βήματα μπροστά κι αφήσαμε τον βούρκο της απογοήτευσης πίσω μας.
Η ιστορία της τάξης μας δεν αμελεί τη 1 Μάη, γιατί η λήθη είναι δύναμη της εξουσίας. Δεν ξεχνάει τους εκτελεσμένους εργάτες του Σικάγο για το 8ωρο και τον αγώνα τους για την ελευθερία.
Μα πάνω απ' όλα αγωνιζόμαστε για να φέρουμε στο σήμερα το εργατικό κίνημα που έχουμε τόσο ανάγκη.
Το κίνημα των απεργιών, των κατειλλημένων εργοστασίων, των κοινών αγώνων εργαζομένων και ανέργων, αντρών και γυναικών, ντόπιων και μεταναστών.
Καλούμε σε σύσκεψη για τη συνδιοργάνωση
ανεξάρτητης - απεργιακής - ταξικής συγκέντρωσης και πορείας
Τρίτη 23/4 18.00 στο ΕΚΘ.
Πρωτοβουλία για τον Συντονισμό σωματείων βάσης, εργαζομένων, ανέργων & συλλογικοτήτων
http://protovouliathess.
http://protovouliathess.
19/4/13
Για την απόπειρα δολοφονίας εργατών γης στη Μανωλάδα
Η δολοφονική επίθεση ένοπλων μπράβων εναντίον μεταναστών εργατών γης έφερε ξανά στο προσκήνιο αυτό που κρύβουν επιμελώς τα ΜΜΕ: τις οξυμένες ταξικές αντιθέσεις, την απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία, τις δουλοκτητικές σχέσεις εργασίας.
Οι διάφορες ανώνυμες εταιρίες που προβάλλονται από το καθεστώς ως υπόδειγμα επιχειρηματικότητας της υπαίθρου είναι μια πολύ παλιά ιστορία με άλλο όνομα. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά τσιφλικάδες μεταμφιεσμένοι σύμφωνα με τα σύγχρονα οργουελικά πρότυπα.
Οι ένοπλες συμμορίες που τρομοκρατούν τους μετανάστες εργάτες είναι η συνέχεια του "Ξένιου Δία", των συμμοριών του Δένδια, των μαχαιροβγαλτών και μαφιόζων της χρυσής αυγής. Όποιος πλέον δεν αντιλαμβάνεται ότι η αιτία του ρατσισμού και του φασισμού είναι ταξική και ότι η αντιμετώπισή τους δεν είναι ζήτημα φιλανθρωπίας είναι ή αδαής ή αναπόσπαστο κομμάτι του συστήματος της εκμετάλλευσης και καταπίεσης και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται.
Οι μετανάστες εργάτες γης δεν είναι καημένα άβουλα πλάσματα όπως παρουσιάζονται αλλά ταξικά μας αδέρφια που χρειάζοντα αμέριστη, ολόπλευρη και δυναμική αλληλεγγύη. Τραυματίστηκαν γιατί απαίτησαν συλλογικά τα δεδουλευμένα τους, όπως παλιότερα είχαν κυνηγηθεί επειδή έκαναν απεργία. Αυτό το γεγονός μας υπενθυμίζει ότι όσο υπάρχει εκμετάλλευση η ταξική πάλη πάντα θα βρίσκει διεξόδους, ακόμη και αν διάφοροι εκ δεξιών και εξ αριστερών προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο.
Το εργατικό και ευρύτερα ριζοσπαστικό κίνημα πρέπει να πάρει άμεσα πρωτοβουλίες αλληλεγγύης που δε θα μείνουν στα εθιμοτυπικά αλλά θα θέσουν τους όρους για να τερματιστεί αυτό το αίσχος που δεν υπάρχει μόνο στη Μανωλάδα αλλά σε όλη την Ελλάδα. Τέλος πρέπει να πάψει αυτή η ουτοπική και ανιστόρητη ανοησία της εμπιστοσύνης προς τα κατασταλτικά και δικαστικά σώματα που τάχα μπορούν να αποδώσουν δικαιοσύνη. Η εργατική τάξη μπορεί και πρέπει να αναπτύξει δομές αυτοάμυνας που θα της επιτρέψουν να καθαρίζει μόνη της με παρόμοια αποβράσματα.
Οι διάφορες ανώνυμες εταιρίες που προβάλλονται από το καθεστώς ως υπόδειγμα επιχειρηματικότητας της υπαίθρου είναι μια πολύ παλιά ιστορία με άλλο όνομα. Δεν είναι τίποτα άλλο παρά τσιφλικάδες μεταμφιεσμένοι σύμφωνα με τα σύγχρονα οργουελικά πρότυπα.
Οι ένοπλες συμμορίες που τρομοκρατούν τους μετανάστες εργάτες είναι η συνέχεια του "Ξένιου Δία", των συμμοριών του Δένδια, των μαχαιροβγαλτών και μαφιόζων της χρυσής αυγής. Όποιος πλέον δεν αντιλαμβάνεται ότι η αιτία του ρατσισμού και του φασισμού είναι ταξική και ότι η αντιμετώπισή τους δεν είναι ζήτημα φιλανθρωπίας είναι ή αδαής ή αναπόσπαστο κομμάτι του συστήματος της εκμετάλλευσης και καταπίεσης και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται.
Οι μετανάστες εργάτες γης δεν είναι καημένα άβουλα πλάσματα όπως παρουσιάζονται αλλά ταξικά μας αδέρφια που χρειάζοντα αμέριστη, ολόπλευρη και δυναμική αλληλεγγύη. Τραυματίστηκαν γιατί απαίτησαν συλλογικά τα δεδουλευμένα τους, όπως παλιότερα είχαν κυνηγηθεί επειδή έκαναν απεργία. Αυτό το γεγονός μας υπενθυμίζει ότι όσο υπάρχει εκμετάλλευση η ταξική πάλη πάντα θα βρίσκει διεξόδους, ακόμη και αν διάφοροι εκ δεξιών και εξ αριστερών προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο.
Το εργατικό και ευρύτερα ριζοσπαστικό κίνημα πρέπει να πάρει άμεσα πρωτοβουλίες αλληλεγγύης που δε θα μείνουν στα εθιμοτυπικά αλλά θα θέσουν τους όρους για να τερματιστεί αυτό το αίσχος που δεν υπάρχει μόνο στη Μανωλάδα αλλά σε όλη την Ελλάδα. Τέλος πρέπει να πάψει αυτή η ουτοπική και ανιστόρητη ανοησία της εμπιστοσύνης προς τα κατασταλτικά και δικαστικά σώματα που τάχα μπορούν να αποδώσουν δικαιοσύνη. Η εργατική τάξη μπορεί και πρέπει να αναπτύξει δομές αυτοάμυνας που θα της επιτρέψουν να καθαρίζει μόνη της με παρόμοια αποβράσματα.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΜΑΣ ΑΔΕΡΦΙΑ, ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΓΗΣ
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΝΤΟΠΙΩΝ - ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΑΠΕΛΑΣΗ-ΑΜΕΣΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
Καμιά δίωξη στον αρνητή στράτευσης Μ. Εξίογλου
Σήμερα 18/4/2013 το πρωί συνελήφθη έξω από το σπίτι του και καθώς πήγαινε στην εργασία του, ο αρνητής στράτευσης Μ. Εξίογλου με την κατηγορία της ανυποταξίας. Σημειώνεται πως ο Μ. Εξίογλου είχε δικαστεί και καταδικαστεί για το ίδιο αδίκημα τον Δεκέμβρη του 2012 αλλά οι κατασταλτικοί και δικαστικοί μηχανισμοί επιμένουν πως συντελείται εκ νέου αδίκημα κάθε φορά που παραλαμβάνεται το χαρτί κατάταξης. Είναι απαράδεκτο να δικάζονται και να καταδικάζονται άνθρωποι 2 και 3 φορές για το ίδιο αδίκημα, είναι ανεπίτρεπτο να διώκονται άνθρωποι για τις πεποιθήσεις τους και είναι τραγελαφικό να δικάζονται πολίτες από στρατιωτικά δικαστήρια.
Ο Μ. Εξίογλου είναι γνωστός στη Θεσσαλονίκη για την πολιτική και κοινωνική του δράση και η απόφασή του να αρνηθεί την κατάταξη στον ελληνικό στρατό είναι συνεπής επιλογή αποτέλεσμα της χρόνιας δέσμευσής του στο αντιμιλιταριστικό και αντιεθνικιστικό κίνημα.
Τα πρόσφατα συνεχή κρούσματα παρενοχλήσεων και διώξεων αντιρρησιών συνείδησης και αρνητών στράτευσης όπως του Νίκου Καρανίκα, του Μπάμπη Ακριβόπουλου και του Μενέλαου Εξίογλου είναι άμεσο αποτέλεσμα της ακροδεξιάς πορείας της τρικομματικής κυβέρνησης που επιτίθεται λυσσαλέα σε όλες τις εκφάνσεις του ριζοσπαστικού κινήματος. Στο πλαίσιο της ίδιας τακτικής, βλέπουμε και τη φίμωση κινηματικών μέσων όπως το indymedia και ο 98 fm και γίνεται πλέον προφανές ότι αυτές οι διώξεις θα ενταθούν. Είναι χρέος ολόκληρου του κινήματος αντίστασης να θέσει ένα τέρμα σε αυτή την επίθεση.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΝΕΛΑΟ ΕΞΙΟΓΛΟΥ
ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΞΙΚΟ ΕΧΘΡΟ
Ο Μ. Εξίογλου είναι γνωστός στη Θεσσαλονίκη για την πολιτική και κοινωνική του δράση και η απόφασή του να αρνηθεί την κατάταξη στον ελληνικό στρατό είναι συνεπής επιλογή αποτέλεσμα της χρόνιας δέσμευσής του στο αντιμιλιταριστικό και αντιεθνικιστικό κίνημα.
Τα πρόσφατα συνεχή κρούσματα παρενοχλήσεων και διώξεων αντιρρησιών συνείδησης και αρνητών στράτευσης όπως του Νίκου Καρανίκα, του Μπάμπη Ακριβόπουλου και του Μενέλαου Εξίογλου είναι άμεσο αποτέλεσμα της ακροδεξιάς πορείας της τρικομματικής κυβέρνησης που επιτίθεται λυσσαλέα σε όλες τις εκφάνσεις του ριζοσπαστικού κινήματος. Στο πλαίσιο της ίδιας τακτικής, βλέπουμε και τη φίμωση κινηματικών μέσων όπως το indymedia και ο 98 fm και γίνεται πλέον προφανές ότι αυτές οι διώξεις θα ενταθούν. Είναι χρέος ολόκληρου του κινήματος αντίστασης να θέσει ένα τέρμα σε αυτή την επίθεση.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΝΕΛΑΟ ΕΞΙΟΓΛΟΥ
ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΞΙΚΟ ΕΧΘΡΟ
15/4/13
Αλληλεγγύη στους τούρκους αγωνιστές
Κοινός αγώνας της εργατικής τάξης και στις δύο πλευρές του Αιγαίου
Το τελευταίο διάστημα διεξάγεται μια γκανγκστερικού τύπου κρατική επιχείρηση που στόχο έχει τους Τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες που ζουν στην Ελλάδα. Ότι άφησε στη "μέση" το φασιστικό κράτος της Τουρκίας, έρχονται να το συμπληρώσουν τα μαντρόσκυλα της ΕΥΠ και της ΕΛ.ΑΣ. με προσαγωγές, φυλακίσεις και βασανισμούς στους αγωνιστές πολιτικούς πρόσφυγες της διπλανής χώρας. Είναι φαίνεται τόσο μεγάλη η αγωνία των αφεντικών σε Ελλάδα και Τουρκία, να "τελειώσουν" μια ώρα αρχύτερα με τις οργανώσεις του ταξικού πολιτικού αγώνα, που τις ανακηρύσσουν "τρομοκρατικές" σε επίπεδο, μάλιστα, ΕΕ, συλλαμβάνουν και προφυλακίζουν χωρίς κανένα επιβαρυντικό στοιχείο αγωνιστές, αρνούνται στους κρατούμενους ακόμη και τα στοιχειώδη. Στη περίπτωση της Γκιονούλ Γιλμάζ, πολιτική πρόσφυγας από την Τουρκία,που βρίσκεται με πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα από το 2001, δεν τηρούνται ακόμη και τα τυπικά: απομόνωση, απαγόρευση επικοινωνίας, ακόμη και απαγόρευση να της φέρουν μια καινούρια αλλαξιά ρούχων... Κι όλα αυτά από τις 21 Μαρτίου.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο, πως τις μέρες που πληθαίνουν τα τρομοκρατικά χτυπήματα του ελληνικού κράτους εναντίον τούρκων πολιτικών προσφύγων, ανακοινόνωνται διαρκώς σχέδια τούρκικων επενδύσεων στη χώρα. Φαίνεται πως το κεφάλαιο δεν έχει κανένα πρόβλημα να "συσφίγγει τις σχέσεις του", αρκεί βέβαια να αλληλουποστηρίζεται στη καταστολή και την ωμή βία εναντίον του κινήματος και των αγωνιστών.
Δεν μας φοβίζουν. Είναι καθήκον της εργατικής τάξης σε Ελλάδα και Τουρκία να ξεμπερδεύει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα με τα αφεντικά και την εξουσία τους, και έτσι να διασφαλίσει μια και καλή την ειρήνη και τη πραγματική συνεργασία των λαών της περιοχής. Είναι καθήκον μας να στηρίξουμε τους Τούρκους αγωνιστές όσο είναι να τσακίσουμε τη ντόπια ολιγαρχία και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!
Κ.Ε.Χ.Α. 10/4/2013
Το τελευταίο διάστημα διεξάγεται μια γκανγκστερικού τύπου κρατική επιχείρηση που στόχο έχει τους Τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες που ζουν στην Ελλάδα. Ότι άφησε στη "μέση" το φασιστικό κράτος της Τουρκίας, έρχονται να το συμπληρώσουν τα μαντρόσκυλα της ΕΥΠ και της ΕΛ.ΑΣ. με προσαγωγές, φυλακίσεις και βασανισμούς στους αγωνιστές πολιτικούς πρόσφυγες της διπλανής χώρας. Είναι φαίνεται τόσο μεγάλη η αγωνία των αφεντικών σε Ελλάδα και Τουρκία, να "τελειώσουν" μια ώρα αρχύτερα με τις οργανώσεις του ταξικού πολιτικού αγώνα, που τις ανακηρύσσουν "τρομοκρατικές" σε επίπεδο, μάλιστα, ΕΕ, συλλαμβάνουν και προφυλακίζουν χωρίς κανένα επιβαρυντικό στοιχείο αγωνιστές, αρνούνται στους κρατούμενους ακόμη και τα στοιχειώδη. Στη περίπτωση της Γκιονούλ Γιλμάζ, πολιτική πρόσφυγας από την Τουρκία,που βρίσκεται με πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα από το 2001, δεν τηρούνται ακόμη και τα τυπικά: απομόνωση, απαγόρευση επικοινωνίας, ακόμη και απαγόρευση να της φέρουν μια καινούρια αλλαξιά ρούχων... Κι όλα αυτά από τις 21 Μαρτίου.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο, πως τις μέρες που πληθαίνουν τα τρομοκρατικά χτυπήματα του ελληνικού κράτους εναντίον τούρκων πολιτικών προσφύγων, ανακοινόνωνται διαρκώς σχέδια τούρκικων επενδύσεων στη χώρα. Φαίνεται πως το κεφάλαιο δεν έχει κανένα πρόβλημα να "συσφίγγει τις σχέσεις του", αρκεί βέβαια να αλληλουποστηρίζεται στη καταστολή και την ωμή βία εναντίον του κινήματος και των αγωνιστών.
Δεν μας φοβίζουν. Είναι καθήκον της εργατικής τάξης σε Ελλάδα και Τουρκία να ξεμπερδεύει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα με τα αφεντικά και την εξουσία τους, και έτσι να διασφαλίσει μια και καλή την ειρήνη και τη πραγματική συνεργασία των λαών της περιοχής. Είναι καθήκον μας να στηρίξουμε τους Τούρκους αγωνιστές όσο είναι να τσακίσουμε τη ντόπια ολιγαρχία και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας!
Κ.Ε.Χ.Α. 10/4/2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)